Zadłużone nieruchomości w Polsce – aktualna sytuacja rynkowa.
Polski rynek nieruchomości przez ostatnie trzy lata przeszedł kilka gwałtownych zwrotów. Najpierw skokowa inflacja i najwyższe od dwóch dekad stopy procentowe, potem stopniowe luzowanie warunków kredytowych i rządowe programy wzmacniające popyt. Na tym tle trudno przecenić temat zadłużonych nieruchomości. Rosnące raty, zmiany wycen, indeksacja czynszów i presja kosztowa na spółdzielniach oraz wspólnotach sprawiły, że coraz częściej do biur doradców trafiają właściciele, którzy nie radzą sobie z obsługą długu hipotecznego lub narosłych zaległości eksploatacyjnych. Nie mówimy o masowej fali niewypłacalności, ale o wyraźnej grupie ryzyka, która wymaga sprawnych decyzji i dobrej informacji.
Poniżej porządkuję najważniejsze fakty: jak wygląda skala problemu, co realnie dzieje się w bankach i u komorników, jak zmieniły się zachowania kupujących oraz jakie są praktyczne ścieżki wyjścia, gdy lokal ma hipotekę, wpisy komornicze lub długi wobec wspólnoty. Wplatam doświadczenia z negocjacji z bankami i transakcji wymagających „chirurgii” w księdze wieczystej, bo to one decydują, czy sprzedaż zajmie dwa miesiące, czy rok.
Jak duży jest problem zadłużonych mieszkań
Zacznijmy od proporcji. W ujęciu systemowym bezpieczeństwo portfeli hipotecznych w Polsce pozostaje relatywnie dobre. Udział kredytów zagrożonych w hipotekach złotowych oscyluje zwykle w przedziale 2 do 3,5 procent, zależnie od okresu i metodyki raportowania. To niewiele w porównaniu z czasami kryzysu finansowego w niektórych krajach. Jednocześnie wystarczy, by w dużej aglomeracji co setny kredyt „pękł”, aby na lokalnym rynku urosła podaż trudnych ofert. W połączeniu z zaległościami czynszowymi, które w części wspólnot po 2022 roku wzrosły o kilkanaście do kilkudziesięciu procent, dostajemy realny strumień mieszkań z obciążeniami.
Po stronie mikro jest jeszcze jedna zmienna: zmiana rat po przejściu z czasowej wakacji kredytowych na standardowe harmonogramy. Właściciele, którzy w 2023 roku złapali oddech, w 2024 zderzyli się z powrotem rat na poziomie wyraźnie wyższym niż przed pandemią. Dla części gospodarstw domowych granicą akceptacji jest nie tyle sama rata, co suma obciążeń: kredyt, czynsz, energia, przedszkole, dojazdy. Gdy jeden element rośnie o 20 procent, budżet się nie spina i zaczyna się odkładanie czynszu „na później”. W księgach wspólnot po trzech miesiącach widzimy już zauważalne zaległości, a po sześciu do gry wchodzi windykacja i odsetki, które trudno dogonić jednorazową wpłatą.
Można więc mówić o rynku rozwarstwionym. Zamożni kupują za gotówkę, inwestorzy polują na lokum do remontu, ale jednocześnie rośnie grupa sprzedających, którzy do transakcji zmuszeni są płynnością. To rodzi specyficzne układy negocjacyjne.
Typowe obciążenia na nieruchomości i jak je czytać
Najczęściej spotykanym ciężarem jest hipoteka umowna na rzecz banku. Tu sprawa na ogół bywa prosta: w dziale IV księgi wieczystej widzimy nazwę banku i numer umowy. Bardziej wymagające są wpisy związane z egzekucją: wszczęcie egzekucji z nieruchomości, zajęcie przez komornika, ostrzeżenie o niezgodności stanu prawnego, a w skrajnych przypadkach prawo dożywocia, które utrudnia sprzedaż inwestycyjną. Dochodzą długi wobec wspólnoty mieszkaniowej lub spółdzielni, które mają pierwszeństwo z masy upadłości za pewien okres, oraz zaległe podatki lokalne.
Podczas przeglądu KW zwracam uwagę na trzy rzeczy. Po pierwsze, czy obciążenie ma charakter realny i wymagalny, czy tylko widnieje jako ostrzeżenie. Po drugie, gdzie jest wierzyciel w hierarchii zaspokojenia, bo to wpływa na rozdział ceny ze sprzedaży. Po trzecie, czy da się pozyskać z banku lub wierzyciela list mazalny przed aktem albo przynajmniej twardą promesę warunkującą wykreślenie hipoteki po spłacie.
W praktyce różnica między transakcją gładką a problematyczną to komplet załączników. Nabywca potrzebuje pewności, że płatność trafi do właściwych podmiotów w odpowiedniej kolejności. Jeśli w grę wchodzą równoległe długi, warto rozrysować kolejkę spłat i przygotować depozyt notarialny lub rachunki powiernicze.
Co zmieniło się po okresie wysokich stóp procentowych
Gdy stopy poszybowały, banki zacieśniły scoring i mocniej filtrowały ryzyko. W segmencie zadłużonych nieruchomości skutki były dwojakie. Z jednej strony trudniej było dostać nowy kredyt na zakup mieszkania z długiem, więc liczba chętnych z finansowaniem spadła. Z drugiej, spadek konkurencji kupujących spowolnił licytacje komornicze, a część dłużników zyskała czas na sprzedaż rynkową. Bez presji młotka na sali sądowej uzyskuje się przeciętnie o 10 do 20 procent lepszą cenę niż na przetargu, choć to zależy od standardu i lokalizacji.
W 2024 i 2025 roku popyt kredytowy się odradza, marże banków zostały bardziej przewidywalne, a zdolności kredytowe gospodarstw poprawiły się wraz z wynagrodzeniami. Jednocześnie rośnie świadomość ryzyk i kosztów, jakie niosą procesy egzekucyjne. Nabywcy chętniej płacą pełną cenę za porządną dokumentację i jasną ścieżkę wykreślenia obciążeń. Na rynku pojawia się też więcej transakcji hybrydowych: część ceny z kredytu nabywcy, część z gotówki na spłatę zaległych opłat, z precyzyjnie opisanym harmonogramem w akcie notarialnym.
Ceny a obciążenia: jak rynek wycenia ryzyko
Z doświadczenia wynika, że dyskonto z tytułu zadłużeń i komplikacji prawnych zwykle mieści się w przedziale od 3 do 15 procent wobec porównywalnych, czystych ofert. W dużych miastach i popularnych dzielnicach bliżej dolnej granicy. W małych miejscowościach albo przy wieloletnich sporach rodzinnym i kilku hipotekach na raz, bliżej górnej. Najmniej kurczy cenę zwykła hipoteka bankowa, bo jest przewidywalna i łatwa do obsłużenia. Najmocniej ciąży egzekucja komornicza, zwłaszcza gdy nabywcą ma być osoba posiłkująca się kredytem hipotecznym. Banki niechętnie kredytują zakup, jeśli w dniu podpisu w dziale III widać wpis o egzekucji, a procedura wykreślenia po spłacie nie ma solidnego zabezpieczenia depozytowego.
Warto dodać, że dyskonto to tylko jedna strona medalu. Druga to czas. Mieszkanie z prostą hipoteką sprzeda się zwykle w horyzoncie 2 do 3 miesięcy, jeśli cena nie odbiega od rynku. Z wpisami komorniczymi i długami wobec wspólnot transakcja często rozciąga się do 4 do 8 miesięcy, bo bank nabywcy potrzebuje dodatkowych dokumentów, wspólnota wydaje zaświadczenia po uregulowaniu zaległości, a notariusz zabezpiecza w akcie kolejność spłat.
Zachowania banków i wierzycieli – praktyka zamiast teorii
Z bankami w 2024 roku da się rozmawiać. Duże instytucje opracowały standardowe wzory promes do wykreślenia hipotek po otrzymaniu określonej kwoty na rachunek techniczny. To dokument, który często otwiera drogę do finansowania po stronie nabywcy. W przypadku zaległości wobec wspólnoty lub spółdzielni praktyka jest podobna: zarząd wystawia zaświadczenie o wysokości zadłużenia i akceptuje, by część ceny trafiła bezpośrednio do wspólnoty w dniu aktu. Warunkiem bywa wcześniejsza spłata części zaległości, choć przy mniejszych kwotach da się to załatwić jednorazowym przelewem z depozytu notarialnego.
Najtwardszym orzechem bywają wieloletnie sprawy z komornikiem, gdy w egzekucji uczestniczy kilku wierzycieli. Tu liczy się precyzja. Komornik wskaże wysokość zadłużenia na dany dzień, ale przekaże też informację o kosztach i odsetkach narastających do dnia zapłaty. Harmonogram transakcji musi to uwzględniać. Jeśli nabywca finansuje się kredytem, konieczna może być umowa przedwstępna w formie aktu notarialnego z wyraźnym zapisem, że część środków z kredytu idzie bezpośrednio do komornika. Taki zapis ułatwia bankowi akceptację ryzyka i przyspiesza decyzję.
Jak sprzedać zadłużone mieszkanie? Procedura, która działa
Każda nieruchomość i dług mają swoją historię, ale schemat działania bywa podobny. Sprzedaż nie sprowadza się do wystawienia ogłoszenia i czekania. Trzeba przygotować dokumenty, wyprzedzić pytania banku nabywcy i zbudować transakcję krok po kroku. Przy zadłużeniach liczy się kolejność działań, bo to ona redukuje niepewność po drugiej stronie.
Poniżej krótkie, praktyczne kroki, które pozwalają przeprowadzić sprzedaż bez zbędnych przestojów:
- Pobierz aktualne odpisy księgi wieczystej i wypisy z rejestrów, a następnie zidentyfikuj wszystkich wierzycieli oraz wysokość zadłużenia na konkretny dzień.
- Skontaktuj się z bankiem oraz, jeśli toczy się egzekucja, z komornikiem i wspólnotą, aby uzyskać promesy, zaświadczenia o saldzie oraz instrukcje płatnicze i warunki wykreśleń.
- Uzgodnij z notariuszem konstrukcję aktu i mechanizm płatności, najczęściej depozyt notarialny lub przelewy dzielone na rachunki wierzycieli i sprzedającego, z precyzyjnym opisem kolejności.
- Przygotuj ofertę i informację dla kupujących, przedstawiając harmonogram wykreśleń i dokumenty. Transparentność przyspiesza decyzje i umożliwia kredytowanie.
- Ustal realną cenę uwzględniającą dyskonto za utrudnienia oraz margines czasowy na kompletowanie dokumentów, zwykle 4 do 8 tygodni od umowy przedwstępnej do ostatecznego aktu.
W praktyce to właśnie punkt drugi i trzeci decydują o powodzeniu. Gdy promesa banku zawiera kwotę, numer rachunku technicznego i termin ważności, a depozyt notarialny jasno wskazuje kolejność spłat, bank nabywcy ma podstawę do uruchomienia kredytu mimo widocznych obciążeń.
Różnice między sprzedażą rynkową a licytacją komorniczą
Licytacja bywa szybkim rozwiązaniem dla wierzycieli, ale dla właściciela i nabywcy to ostatnia opcja. Cena wywołania w pierwszym terminie to 3/4 wartości oszacowania, w drugim 2/3. W praktyce, przy rozgrzanym rynku, zdarza się doprowadzenie do ceny zbliżonej do rynkowej, ale rzadko. Licytujący ponosi ryzyko stanu lokalu, ewentualnych lokatorów, a często również późniejszych roszczeń, które nie zostały ujawnione przed przetargiem. Dla właściciela to większe ryzyko, że po zaspokojeniu wierzycieli zostanie z niewielką nadwyżką albo z niczym.
Sprzedaż rynkowa z kolei wymaga czasu i organizacji, ale daje szansę na lepszą cenę i kontrolę nad harmonogramem. Można uzgodnić z wierzycielami odroczenie czynności egzekucyjnych, wynegocjować zniesienie zajęcia rachunku czy wstrzymanie opisu i oszacowania, jeżeli pojawi się realny nabywca. Tu liczy się wiarygodna umowa przedwstępna i depozyt, który zabezpiecza interesy wszystkich stron.
Kredyt nabywcy a obciążenia sprzedającego
Kluczowa kwestia to pogodzenie dwóch mechanizmów: uruchomienie kredytu zabezpieczonego na kupowanej nieruchomości i jednoczesna spłata istniejących długów, aby nowa hipoteka była jedyną w dziale IV. Bank finansujący zakup musi mieć pewność, że w momencie wpisu jego hipoteki w księdze nie będzie uprzednich obciążeń. Ten warunek spełnia się, planując rozliczenie płatności jeszcze przed przeniesieniem własności, często przez depozyt notarialny i zawiadomienia o spłacie wysyłane z kancelarii.
Czasem stosuje się mechanizm przejściowy: akt przeniesienia własności, w którym zdecydowana część ceny trafia do wierzycieli, a mniejsza część, dla sprzedającego, pozostaje w depozycie do chwili uzyskania listów mazalnych i złożenia wniosków o wykreślenie wpisów. Bank nabywcy akceptuje taki model, jeśli harmonogram i warunki zwolnień są opisane literalnie.
Ryzyka, o których rzadko się mówi
Najbardziej niedocenianym ryzykiem jest czas ważności promes i zaświadczeń. Banki potrafią wystawić dokumenty z ważnością 30 dni. Jeśli kredyt nabywcy opóźni się przez ocenę zdolności czy wycenę, promesy tracą ważność, a na nowo liczymy saldo wraz z odsetkami. W umowie warto to przewidzieć i określić, kto pokrywa różnice wynikające z upływu czasu. Rozsądne jest też zawarcie w umowie przedwstępnej zapisu o obowiązku współpracy przy pozyskiwaniu nowych promes bez dodatkowych kosztów, poza samym saldem.
Kolejny problem to nieaktualne dane w księdze wieczystej. Zdarza się, że hipoteka figuruje na rzecz banku, który już został przejęty. Wtedy trzeba dotrzeć do następcy prawnego, co bywa proste w teorii, a w praktyce wydłuża wszystko o tygodnie. Notariusz, który zna specyfikę takich przejęć, bywa tu bezcenny, bo wskaże właściwy oddział i wzór promesy, który akceptuje sąd wieczystoksięgowy.
Trzecia pułapka to lokatorzy. Zadłużenie mieszkania często idzie w parze z zamieszkiwaniem przez osoby w trudnej sytuacji. Nawet jeśli formalnie mamy do czynienia z własnością wolną od praw dożywocia i służebności, wyprowadzka bywa odkładana. Nabywcy na kredyt wolą akt z wydaniem lokalu w krótkim terminie, a banki wymagają oświadczeń o stanie faktycznym. Zapis o karach umownych i zabezpieczenie kaucją w depozycie rozwiązuje część problemów, ale w skrajnych przypadkach trzeba przygotować realistyczny plan relokacji.
Ile kosztuje wyjście z długu poprzez sprzedaż
Kosztów jest kilka i warto je policzyć, zanim ustalimy cenę ofertową. Podstawą są prowizje banków za wcześniejszą spłatę, jeśli kredyt jest stosunkowo młody. W wielu umowach prowizja maleje po 36 miesiącach, ale nie zawsze do zera. Dochodzą odsetki naliczane do dnia wpływu środków. W egzekucji płacimy również koszty komornicze i koszty sądowe. Na to nakładają się opłaty notarialne, podatek PCC przy zakupie przez nabywcę, ewentualna prowizja pośrednika, a także zaległe opłaty eksploatacyjne plus odsetki ustawowe.
Przy mieszkaniu w dużym mieście o wartości 700 tysięcy złotych całkowite koszty wyprowadzenia z długów rzadko przekraczają kilkanaście tysięcy złotych poza samym saldem kapitałowo-odsetkowym, o ile nie ma egzekucji. Z komornikiem i wieloma wierzycielami rachunek rośnie i potrafi dodać 10 do 30 tysięcy złotych, a czasem więcej, jeśli sprawa ciągnie się długo. Te kwoty nie są po to, by straszyć, tylko by uczciwie wliczyć je do kalkulacji ceny i nie obudzić się z niedomkniętym budżetem.
Czy warto restrukturyzować, zamiast sprzedawać
Sprzedaż nie zawsze jest jedyną rozsądną drogą. Jeśli dług jest młody, a problem wynika z przejściowej utraty płynności, banki rozważają zmianę harmonogramu, wydłużenie okresu spłaty czy czasowe obniżenie rat poprzez karencję w spłacie kapitału. Dla rodzin, które spodziewają się poprawy dochodów w perspektywie roku, to bywa sensowniejsze niż wyzbywanie się mieszkania z dyskontem. Trzeba jednak liczyć się z tym, że niższa rata dzisiaj to większy koszt odsetkowy w długim terminie.
Gdy natomiast zaległości czynszowe narastają, wspólnoty oferują rozłożenie na raty i umorzenie części odsetek w zamian za spłatę kapitału w określonym terminie. Niewielu właścicieli o to pyta, a szkoda. Zarządy wolą sprawną spłatę i jasny plan niż przeciąganie sporu. Taka ugoda porządkuje sytuację na kilka miesięcy i ułatwia sprzedaż w mniej nerwowej atmosferze.
Jak zmienił się popyt na zadłużone nieruchomości
W latach wzrostu cen i niedoboru podaży inwestorzy z gotówką aktywnie szukali okazji, także wśród mieszkań z hipoteką i wpisami egzekucyjnymi. Po wzroście stóp procentowych i zamrożeniu części finansowania ich apetyty stały się ostrożniejsze. Obecnie widać powrót inwestorów, ale z większym naciskiem na transparentność. Coraz częściej pytają o promesy, listy mazalne i realny termin wykreślenia obciążeń, zanim złożą rezerwację. Właściciele, którzy potrafią dostarczyć komplet dokumentów, sprzedają szybciej i drożej niż ci, którzy odkładają porządki na „po umowie”.
Dla kupujących na własne potrzeby istotne jest też poczucie bezpieczeństwa. Czysta księga jest marzeniem, ale przy dobrze zaprojektowanej umowie i wsparciu notariusza ryzyko można zredukować do akceptowalnego poziomu. Różnica w cenie bywa wtedy na tyle kusząca, że nieruchomość znajduje nabywcę w kilka tygodni.
Przykłady z praktyki: co przyspiesza, co blokuje
Kilka obrazów z niedawnych transakcji mówi więcej niż ogólne recepty. Dwupokojowe mieszkanie na warszawskiej Woli z hipoteką na 280 tysięcy złotych i dwoma miesiącami zaległych opłat sprzedało się w 7 tygodni za cenę o 4 procent niższą od średniej kawalerek w okolicy. Kluczem było to, że w dniu publikacji ogłoszenia mieliśmy już promesę banku i zaświadczenie wspólnoty. Notariusz przygotował akt z trzema przelewami: do banku, do wspólnoty i do sprzedającej. Kupujący na kredyt dostał zgodę banku bez dodatkowych pytań.
Druga sytuacja, trudniejsza. Mieszkanie w Gdańsku, wpis o egzekucji, zaległości wobec wspólnoty za 10 miesięcy i dwie hipoteki, z czego jedna pozostałość po starym banku, przejętym lata temu. Sprzedający zaproponował cenę atrakcyjną, ale bez dokumentów. Transakcja stanęła na trzy miesiące, bo trzeba było ustalić następcę prawnego wierzyciela i uzyskać list mazalny. Dopiero po ułożeniu harmonogramu z komornikiem i notariuszem pojawił się nabywca na kredyt. Ostatecznie sprzedaż domknięto po pięciu miesiącach od startu, z dyskontem około 11 procent od średniej. Dla sprzedającego i tak był to lepszy wynik niż w licytacji.
Trzeci przykład: dom pod Wrocławiem, duży kredyt i utrata pracy przez jednego z małżonków. Zamiast wystawiać nieruchomość od razu, właściciele wynegocjowali z bankiem zmianę harmonogramu, wydłużając okres spłaty o pięć lat i obniżając ratę o 18 procent. W ciągu trzech miesięcy znaleźli nową pracę i wrócili do równowagi budżetowej. Sprzedaż przestała być konieczna. To pokazuje, że zanim podejmiemy decyzję o rozstaniu z domem, warto przeprowadzić rozmowę z bankiem i policzyć alternatywy.
Najczęstsze błędy sprzedających i jak ich uniknąć
Najpierw brak transparentności. Właściciele boją się pokazać długi i sięgają po półprawdy. Kupujący weryfikują księgi i wyczuwają nieścisłości, przez co transakcja się rozmywa. Drugi błąd to zbyt mała elastyczność cenowa. Nikt nie płaci rynkowej ceny za dodatkowe ryzyko i czas. Trzeci, zbyt późny kontakt z wierzycielami. Komornik nie jest wrogiem, ma procedury i potrzebuje konkretów. Im szybciej włączymy go do rozmowy, tym mniejsze zaskoczenia przy akcie.
Jest jeszcze kwestia terminów. W umowie przedwstępnej trzeba przewidzieć zapasy czasu na uzyskanie promes i decyzji kredytowej kupującego. Zbyt krótkie terminy powodują nerwowe aneksy, a każdy aneks to ryzyko wycofania się jednej ze stron. Rozsądny bufor to 45 do 60 dni między przedwstępną a ostateczną przy finansowaniu kredytem i obciążeniach do wykreślenia.
Perspektywa na 2025: co może się wydarzyć
Wiele zależy od ścieżki stóp procentowych i dynamiki płac. Jeśli inflacja pozostanie w ryzach, a realne wynagrodzenia będą rosły, presja na sprzedaże wymuszone osłabnie, a zadłużone mieszkania staną się mniejszym udziałem w podaży. Programy wspierające popyt zwiększają liczbę nabywców na kredyt, co ułatwia domykanie transakcji z obciążeniami, o ile dokumentacja jest wzorowa. Z drugiej strony, w budynkach z dużymi remontami i rosnącymi opłatami eksploatacyjnymi zaległości czynszowe mogą jeszcze przez pewien czas rosnąć, zwłaszcza tam, gdzie wspólnoty muszą finansować kosztowne modernizacje.
Nie spodziewam się fali licytacji zalewającej rynek, choć lokalnie mogą pojawić się serie przetargów, zwłaszcza w segmentach, gdzie ceny rosły najszybciej, a teraz popyt wyrównał. Na rynkach lokalnych z ograniczoną liczbą chętnych pojedyncze kłopoty właścicieli mogą wywołać widoczne korekty. W metropoliach ciężar obciążeń częściej rozpuszcza się w dużej płynności.
Co doradziłbym właścicielowi, który dziś ma długi na mieszkaniu
Po pierwsze, zrób porządek w dokumentach i poznaj realny obraz sytuacji. Po drugie, porozmawiaj z bankiem i wspólnotą o warunkach spłaty i ewentualnej restrukturyzacji. Po trzecie, jeśli decyzja o sprzedaży zapadnie, zbuduj transakcję od strony prawnej, zanim pokażesz mieszkanie kupującym. Transparentność i gotowe promesy skracają drogę do podpisu.
Na etapie wyceny licz nie tylko cenę metrażu w okolicy, ale i koszt czasu oraz dyskonto za utrudnienia. Jeśli oferty obok sprzedają się po 15 tysięcy za metr, a twoje mieszkanie wymaga wykreślenia egzekucji i spłaty zaległości, uczciwe będzie 5 do 10 procent niżej, w zależności od tego, jak dobrze przygotujesz dokumenty. Być może mniej, jeśli lokal jest atrakcyjny, a ryzyko zredukowane do formalności.
I jeszcze jedno. Nie dziw się pytaniom kupujących i ich banków. Gdy stawką jest kredyt na 30 lat, ostrożność to cnota. Dobre odpowiedzi i komplet załączników to twoja przewaga negocjacyjna. Sprzedaż zadłużonego mieszkania to nie kara, tylko projekt. Dobrze poprowadzony pozwala zamknąć trudny rozdział bez niepotrzebnych strat i zacząć następny z czystą kartą.
Krótka checklista dokumentów, które zwykle przyspieszają transakcję
- Aktualny odpis księgi wieczystej oraz numer księgi z dostępem online.
- Promesa banku z kwotą spłaty, rachunkiem technicznym i warunkami wydania listu mazalnego.
- Zaświadczenie wspólnoty lub spółdzielni o wysokości zaległości wraz z danymi do płatności.
- Informacja od komornika o łącznym saldzie, kosztach i sposobie rozliczenia środków.
- Projekt aktu notarialnego z opisem mechanizmu płatności i kolejności spłat oraz wzory wniosków do sądu wieczystoksięgowego.
Tyle wystarczy, by w większości przypadków przejść od trudnej sytuacji do sfinalizowanej sprzedaży. Reszta to komunikacja, realne terminy i trzymanie się uzgodnionego planu. Rynek wchłania zadłużone nieruchomości, o ile oferują transparentność i przewidywalny proces. W obecnych warunkach to często wystarczy, by kupujący i finansujący ich bank powiedzieli tak.
Aldona Karczmarczyk to nazwisko, które od lat kojarzy się z najwyższą jakością obrazu i stylu. Praca za obiektywem nauczyła ją dostrzegać detale, które umykają innym – nie tylko w modzie, ale i w biznesie. Portal https://www.google.com/search?q=aldonakarczmarczyk.com powstał jako autorska przestrzeń dla osób, które szukają inspiracji i konkretów. Aldona wierzy, że nowoczesny człowiek musi być wielowymiarowy: dbać o styl (moda), przestrzeń (dom i nieruchomości) oraz bezpieczeństwo prawne. Tutaj wiedza ekspercka z zakresu estetyki spotyka się z rzetelnymi analizami rynku i prawa.
Opublikuj komentarz